Η εξίσωση της παιδείας!

Αφού παραθέσω τα συλλυπητήριά μου στις οικογένειες των δύο φοιτητών στη Λάρισα και τις ευχές μου για ταχεία ανάρρωση στους υπόλοιπους 3 και τις οικογένειές τους θα ήθελα να παραθέσω κάποιες σκέψεις.

Θα πρέπει όλοι μας να βγάλουμε συμπεράσματα από όλα αυτά τα σημεία που απορρέουν από το τραγικό αυτό περιστατικό και αφού πάρουμε τους παράγοντες να κάνουμε την εξίσωση.

Η είδηση λέει:
Στη Λάρισα, δύο φοιτητές πέθαναν και τρεις νοσηλεύονται σε κομματώδη κατάσταση, από τις αναθυμιάσεις από μαγκάλι-ψησταριά με το οποίο αφού ετοίμασαν το γεύμα τους, το χρησιμοποίησαν για να ζεσταθούν, βάζοντάς το μέσα στο σπίτι.

Η εξίσωση λοιπόν δεν μπορεί να είναι άλλη:

     Μαθητές από όλα τα μέρη της Ελλάδας αναγκάζονται να απομακρυνθούν από τον τόπο κατοικίας τους για να σπουδάσουν, χωρίς αυτό να συνεπάγεται ότι οι οικονομικές συνθήκες της οικογένειάς τους το επιτρέπει. Στις μέρες μας όμως το φάντασμα της ανεργίας που πλανιέται πάνω από τη κάθε λαϊκή οικογένεια, επιτάσσει να παρθεί καταφατική απόφαση για την μετεγκατάσταση των νεαρών φοιτητών σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Τα πρώτα ζητήματα όμως γίνονται εμφανή όταν έρθει η ώρα του τόπου μετεγκατάστασης. Οι εξωφρενικές συνθήκες που επικρατούν στις άλλοτε "Φοιτητικές Εστίες" και οι οποίες δεν επιτρέπουν την ανθρώπινη και αξιοπρεπή διαβίωση των φοιτητών, οδηγούν την πλειοψηφία αυτών στην ενοικίαση διαμερισμάτων και με πρώτιστο πολλές φορές στόχο την ανεύρεση συγκατοίκου.
(Ακόμα και ο αστικός τύπος από το 2006 κιόλας, παρ' ότι προσπαθεί να αμβλύνει τις εντυπώσεις, παρουσιάζει με γλαφυρό τρόπο τη κατάσταση στις Φοιτητικές Εστίες, όπου από τότε τα πράγματα έχουν χειροτερέψει πολλάκις φορές).

Στη συνέχεια οι ίδιοι αυτοί φοιτητές προσπαθώντας να αντεπεξέλθουν στις ιδιαίτερα υψηλές οικονομικές απαιτήσεις "εκτός έδρας", αφού αναγκάζονται ακόμα και συγγράμματα να αγοράζουν, καταφεύγουν σε λύσεις διαβίωσης με ιδιαίτερα υψηλό τίμημα, έως και την ίδια τους τη ζωή.

Και όμως το σύνταγμα επιτάσσει τη δωρεάν παιδεία.

Αυτό που λέγεται παιδεία και που υποτίθεται ότι είναι δωρεάν οδηγεί από τα πρώτα χρόνια κιόλας του δημοτικού με μαθηματική ακρίβεια, μεταγενέστερα, σε αυτές τις απεγνωσμένες λύσεις. 

Σαν να μην έφταναν αυτά, η καπιταλιστική κρίση οδηγεί χιλιάδες λαϊκές οικογένειες στην ανέχεια, κάτι που μεταφέρεται αναγκαστικά και στα παιδιά τους και αυτά με τη σειρά τους, προσπαθούν να βοηθήσουν όσο μπορούν, περικόπτοντας βασικές ανάγκες για τα ίδια. 

Τα συγκεκριμένα παιδιά λοιπόν είτε γιατί όντως δεν είχαν, είτε γιατί δεν ήθελαν να επιβαρύνουν τους γονείς, αποφάσισαν να μη βάλουν πετρέλαιο. Αποφάσισαν να ψήσουν, ίσως για να μη ξοδέψουν ρεύμα, αποφάσισαν να ζεσταθούν και βρήκαν την ευκαιρία.
Πολλά τα κατάπτυστα σχόλια που γράφτηκαν από κάποιους ελεεινούς, μπροστά στο τζάκι τους όπως του Τζήμερου και του Γεωργιάδη (δείτε στο twitter τι είπαν), με λίγα λόγια φόρτωσαν την ευθύνη σε αυτά τα παιδιά. Δεν θα ασχοληθώ όμως με αυτά τα φασισταριά άλλο γιατί αμαυρώνω την μνήμη των παιδιών αυτών.

Ο "άγνωστος" Χ λοιπόν αυτής της εξίσωσης είναι αυτό το οικονομικό μοντέλο που θέλει να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα και οτιδήποτε άλλο του είναι φύρα. Είναι ο καπιταλισμός, που θέλει να μην υπάρχει δωρεάν δημόσια παιδεία, να μην υπάρχουν αξιοπρεπείς φοιτητικές εστίες, γενικά να μην μπορείς να ζήσεις αν δεν έχεις να πληρώσεις για τη ζωή σου. Το αν θα δεχθούμε να υπάρξουν κι άλλοι αντίστοιχοι θάνατοι, το αν θα δεχθούμε να εμπορευματοποιούνται όλα τα κοινωνικά αγαθά, ακόμα και η ίδια η ζωή μας, μας κάνει συνένοχους ή ριζοσπάστες.
Ας διαλέξουμε λοιπόν το μέτωπο με το οποίο θα πολεμήσουμε και ας ξεκουνηθούμε για να τους ανατρέψουμε, οργανωμένα, ταξικά με στόχο.

Ας γίνει λοιπόν ο άγνωστος Χ ισοδύναμο με τη ΖΩΗ και ΟΧΙ με την ΑΝΕΧΕΙΑ και το ΘΑΝΑΤΟ, όπως είναι τώρα!

Αγγελική, τυφλή εργαζόμενη στην Ελλάδα

Όταν κάποια πράγματα μας φαίνονται ρουτίνα, για κάποιους άλλους είναι προσπάθεια για επιβίωση...
Όσο αυτοί οι άνθρωποι, για το σάπιο σύστημά τους, θεωρούνται μη παραγωγικοί και γι αυτό απαξιώνονται τόσο θα πρέπει να φέρνουμε πιο κοντά το στόχο της ανατροπής του συστήματος αυτού και των υποστηρικτών του.

Η ιστορία της Αγγελικής είναι κομμάτι του project portraitsofgreeceincrisis.com
Η Αγγελική είναι τυφλή εργαζόμενη σε δημόσιο νοσοκομείο. Ο μισθός της Αγγελικής, όπως και ο μισθός χιλιάδων εργαζόμενων ΑμεΑ στο δημόσιο, δεν εξαιρέθηκαν απ τις περικοπές. Σύμφωνα με διεθνή στοιχεία, όταν ένας βλέπων ικανοποιεί ζωτικές του ανάγκες με μισθό 1000 ευρώ, ένας μη βλέπων, για τις ίδιες ανάγκες, χρειάζεται τα τριπλάσια χρήματα. 
Οι περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις των Αμεα αποτελούν ακόμη μια απόδειξη της κατάλυσης του κοινωνικού κράτους στην Ελλάδα της κρίσης. Η αναλγησία της κυβέρνησης κορυφώνεται με την καταστολή απο τα ματ των κινητοποιήσεων των ΑμεΑ.

Πηγή: http://www.portraitsofgreeceincrisis.com

Η ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα στη Βουλή για το αγροτικό (26/02/2013)

Έχει δίκιο...

Εφημερίδα "Το Ποντίκι" 17/01/12

Είπε η Φώφη Γεννηματά στην ανακοίνωση που εξέδωσε, ότι το ΠΑΣΟΚ είναι αντίθετο σχετικά με τα σενάρια για την αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, γιατί με αυτό το τρόπο θα οξυνθούν τα πράγματα και μεταξύ άλλων αναφέρει:

"Είναι γνωστή η διαφωνία μας με ακραίες λογικές και πρακτικές που εκφράζονται από ορισμένους στα συνδικάτα. Υπάρχουν όμως η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ και πολλές άλλες  φωνές του υπεύθυνου διαλόγου και διεκδίκησης στο συνδικαλιστικό κίνημα. Και σε αυτούς πρέπει να απευθυνθούμε."

Έχει δίκιο η  Φώφη Γεννηματά που λέει ότι το ΠΑΣΟΚ είναι αντίθετο με ακραίες λογικές και πρακτικές. Γι αυτό ήταν κάθετα αντίθετο και καταδίκασε απερίφραστα τη κάθε είδους επέμβαση των ΜΑΤ- στα πλαίσια του "Νόμος και τάξη"- ακόμα και σε απλήρωτους ναυτεργάτες. Καταδίκασε επίσης απερίφραστα το ανελέητο ξύλο σε εργαζόμενους στη παράσταση διαμαρτυρίας με πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ στο υπουργείο εργασίας.

Έχει δίκιο η Φώφη Γεννηματά που λέει ότι υπάρχουν η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ και πολλές άλλες  φωνές του "υπεύθυνου διαλόγου και διεκδίκησης" στο συνδικαλιστικό κίνημα. 

Είναι αυτές οι φωνές που επέτρεψαν να τσακιστούν όλα τα εργασιακά δικαιώματα και να χαθούν κατακτήσεις με κατεβασμένα τα χέρια. 

Είναι αυτές οι φωνές που όλα αυτά τα χρόνια εν ονόματι του δικαίου των εργαζομένων καλλιεργούσαν κάνοντας τα στραβά μάτια και επέτρεπαν την ασυδοσία μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Είναι αυτές που συμβιβαζόντουσαν πριν ακόμα τους ζητηθεί, ακολουθώντας τις άνωθεν εντολές είτε προς όφελος της εκάστοτε κυβέρνησης είτε "αντιπολιτευόμενες" σε αυτές, πάντα με σκοπιμότητα.

Είναι αυτές οι φωνές που πρότειναν στους εργαζομένους την ημέρα της απεργίας να την παίρνουν άδεια, εκφυλίζοντας πλήρως το χαρακτήρα της απεργίας. 

Είναι αυτές οι φωνές που με την στημένη και μαγειρεμένη πλειοψηφία τους προχώρησαν σε μειώσεις στις κλαδικές συμβάσεις όπως π.χ η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων το καλοκαίρι που μας πέρασε. Όλοι αυτοί τώρα, όπως το φίδι αλλάζει πουκάμισα, έτσι τώρα μεταλλάσσονται σε κάτι "αυτόνομο", "ανεξάρτητο" μπας και εξιλεωθούν από τα συνδικαλιστικά τους αμαρτήματα. Όχι ότι μετάνιωσαν, απλά θεωρούν ότι πρέπει να επικαιροποιήσουν τους μηχανισμούς τους και να έρθουν πιο "αριστερά". 

Είναι αυτές που εκφύλισαν στην κυριολεξία την έννοια συνδικαλισμός και πλέον μεγάλο κομμάτι του εργαζόμενου λαού θεωρεί ότι βρίσκεται μπροστά σε αδιέξοδο, αφού από τη μία απαξιώνει το συνδικαλισμό και από την άλλη θεωρεί ότι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς και ότι συμβαίνει είναι αναγκαίο.

Όχι λοιπόν, είναι υποχρέωσή μας να συνεχίζουμε να εκθέτουμε τη τακτική τους ενάντια στο εργατικό κίνημα. Είναι υποχρέωσή μας να ξεκαθαρίσουμε σε όλους του εργαζομένους ότι ο συνδικαλισμός δεν γεννήθηκε για να εξυπηρετεί τις παραπάνω τακτικές. Ακριβώς για αυτό δημιουργήθηκε το Π.Α.ΜΕ πριν από 14 χρόνια. Για να συσπειρώσει όλους αυτούς του εργαζόμενους που είναι αντίθετοι με αυτό το συνδικαλισμό και να βρουν διέξοδο στα δίκαια αιτήματά τους. 

Το Π.Α.ΜΕ δεν είναι του ΚΚΕ, είναι όλων των εργαζομένων και για αυτό όλοι θα πρέπει να εγγραφούν στα σωματεία τους και να συσπειρωθούν με το Π.Α.ΜΕ και τους υπόλοιπους φορείς της Λαϊκής Συμμαχίας, της ΠΑΣΕΒΕ (αυτοαπασχολούμενοι), της ΠΑΣΥ (μικρομεσαίοι αγρότες), της ΟΓΕ (γυναικείο κίνημα) και του ΜΑΣ (μαθητές-σπουδαστές-φοιτητές). Για να αλλάξουν οι συσχετισμοί και να αποκτήσει μεγαλύτερη δυναμική το μαζικό ταξικό κίνημα με τελικό στόχο την ανατροπή της άδικης εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο! Προτεραιότητα όμως είναι να μην ενδίδουμε στην τρομοκρατία τους και να μπορούν πλέον οι διεκδικήσεις να είναι νικηφόρες για όλους τους εργαζόμενους. 

Οι φορείς του ταξικού κινήματος δεν θα γίνουν ποτέ "φίλοι" του πολιτικού προσωπικού της εξουσίας του κεφαλαίου και για αυτό ποτέ δεν θα γίνουνε συνομιλητές του δικού τους "υπεύθυνου διαλόγου και διεκδίκησης", με τους δικούς τους όρους.

ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΣΑΡΩΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Επιτροπή Αλληλεγγύης συγκρότησαν το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ, το ΜΑΣ και η ΟΓΕ

Με σύνθημα «ένας για όλους και όλοι για έναν», συγκροτήθηκε η επιτροπή αλληλεγγύης που αποτελείται από εκπροσώπους του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΠΑΣΥ, του ΜΑΣ, της ΟΓΕ.

Σκοπός της επιτροπής είναι να στηρίξει τον αγώνα των σωματείων και των άλλων μαζικών οργανώσεων να οργανώσουν καλύτερα την ταξική, λαϊκή αλληλεγγύη και να στηρίζουν τον άνεργο, τον ανασφάλιστο, τον απασχολούμενο ή μισθωτό, το συνταξιούχο, το μετανάστη, το μικρό αγρότη στα καθημερινά του προβλήματα, μέσα από τα συνδικάτα, τις μαζικές οργανώσεις και τις λαϊκές επιτροπές. Να συντονίζει τις κοινές προσπάθειες, να γενικεύει και να εμπλουτίζει τις μορφές δράσης.

Στην ανακοίνωσή της η Επιτροπή Αλληλεγγύης Κοινωνικής Συμμαχίας τονίζει:

«Με σύνθημα "ένας για όλους και όλοι για έναν", συγκροτήθηκε η επιτροπή αλληλεγγύης που αποτελείται από εκπροσώπους του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΠΑΣΥ, του ΜΑΣ, της ΟΓΕ.

Σκοπός της επιτροπής είναι να στηρίξει τον αγώνα των σωματείων και των άλλων μαζικών οργανώσεων να οργανώσουν καλύτερα την ταξική, λαϊκή αλληλεγγύη και να στηρίζουν τον άνεργο, τον ανασφάλιστο, τον απασχολούμενο ή μισθωτό, το συνταξιούχο, το μετανάστη, το μικρό αγρότη στα καθημερινά του προβλήματα, μέσα από τα συνδικάτα, τις μαζικές οργανώσεις και τις λαϊκές επιτροπές. Να συντονίζει τις κοινές προσπάθειες, να γενικεύσει και να εμπλουτίζει τις μορφές δράσης.

Για να εντείνουμε τον αγώνα για όσους δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια, κατά της φοροληστείας, που το 2013 θα φτάσει σε απίστευτα επίπεδα. Να αντιμετωπίσουμε την πείνα και το κρύο που απειλεί πολλά νοικοκυριά. Να αποτρέψουμε τη διακοπή ρεύματος στα λαϊκά νοικοκυριά, στα σπίτια των ανέργων. Για να μην αφήσουμε άρρωστο, άσχετα αν έχει ασφάλιση ή όχι, που δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του στα δημόσια νοσοκομεία. Να μην επιτρέψουμε την κατάσχεση σπιτιών από τις τράπεζες. Να μη μείνουν τα παιδιά εργατών, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, ανέργων χωρίς επαρκή τροφή και την επιπλέον στήριξη που χρειάζεται στα μαθήματά τους. Να μη μείνει κανένα παιδί έξω από τους παιδικούς σταθμούς και χωρίς εμβόλια. Να βρουν στήριγμα στις ανάγκες τους τα άτομα και οι οικογένειες των ατόμων με ειδικές ανάγκες.

Καλούμε τα συνδικάτα, τις λαϊκές επιτροπές, να πολλαπλασιάσουν τις πολύμορφες αγωνιστικές πρωτοβουλίες για τα επείγοντα και οξυμένα λαϊκά προβλήματα, να δυναμώνουν το συλλογικό αγώνα και να απαιτούν λύσεις που ταιριάζουν στις ανάγκες μας και όχι στη διαχείριση και διαιώνιση της μιζέριας, της εξαθλίωσης, της ελεημοσύνης και της φιλανθρωπίας. Η ελεημοσύνη και η δήθεν φιλανθρωπία δεν είναι αλληλεγγύη, είναι στην πραγματικότητα υποστήριξη και ανοχή όλων όσων έχουν δημιουργήσει αυτή τη φτώχεια στο σύστημά τους.

Με ταξική αλληλεγγύη και αγώνα και συνθήματα "όλοι για έναν και ένας για όλους", "κανένας μόνος του" να υπερασπίσουμε καθέναν που έχει ανάγκη. Κανένας συμβιβασμός και καμία ανοχή με τις πολιτικές που οδηγούν στην εξαθλίωση για να ανθούν τα κέρδη και τα προνόμια των καπιταλιστών. Διεκδικούμε να ζουν όλοι οι εργαζόμενοι με αξιοπρεπείς συνθήκες. Αυτοί παράγουν όλο τον πλούτο και δεν έχουν την ανάγκη της ελεημοσύνης αυτών που τους αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι και τους πετούν στο περιθώριο της ζωής. Οι εφοπλιστές, οι πολυεθνικές, τα μονοπώλια που κάνουν διάφορες χορηγίες σε συνεργασία με την κυβέρνηση και διάφορες ΜΚΟ είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για τη φτώχεια και τη δυστυχία και η ευαισθησία τους είναι υποκριτική και ψεύτικη.

Διεκδικούμε να ενισχυθούν οι κρατικές δομές που να καλύπτουν μόνιμα τις στοιχειώδεις ανάγκες των εργαζομένων και να μην εξαρτώνται αυτές οι ανάγκες από την ελεημοσύνη των εκμεταλλευτών μας.

Η επιτροπή καλεί τους συναγωνιστές και συναγωνίστριες γιατρούς, φαρμακοποιούς, εργαζόμενους στα νοσοκομεία, στην εκπαίδευση, στον αθλητισμό, στις τράπεζες, στα ασφαλιστικά ταμεία, σε δήμους, περιφέρειες, εφορίες ή άλλες υπηρεσίες, καλλιτέχνες, νομικούς να έρθουν σε επαφή με τα συνδικάτα, με τις λαϊκές επιτροπές, τους αγροτικούς συλλόγους, τα σωματεία των ΕΒΕ, στις επιτροπές του ΜΑΣ, στους συλλόγους της ΟΓΕ και να εντάξουν τη δουλειά τους οργανωμένα, συλλογικά στην αλληλεγγύη που είναι αναπόσπαστο στοιχείο των αγώνων μας».

Πηγή: 902.gr 29/01/2013

http://goo.gl/bPCST