Ρητή Δήλωση

Το ιστολόγιο αυτό είναι μια καθαρά προσωπική πρωτοβουλία για να καταθέτω στιγμές και σκέψεις από τη δική μου προσπάθεια να έρθω πιο κοντά στη νομοτελειακή θεωρία του Κομμουνισμού και την καταγραφή εντυπώσεων από τη διαδρομή αυτή. Αν και ο συντάκτης συμφωνεί με τις θέσεις, τη στρατηγική και την πολιτική ανάλυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, μέσω αυτού του ιστολογίου δεν εκφράζονται οι επίσημες θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Τυχόν αναφορές στις επίσημες θέσεις του ή οτιδήποτε έχει ως πηγή τα επίσημα όργανα ενημέρωσης της Κεντρική Επιτροπής του, θα αναφέρονται ρητώς από το συντάκτη.

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012

Με αφορμή τις απολύσεις στον Ριζοσπάστη!



Το ΚΚΕ δεν έκρυψε ποτέ ότι στόχος του είναι η ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος. Η υπόσταση της οποιαδήποτε επιχείρησης μέσα σε καπιταλιστικό περιβάλλον, βάλλεται ιδιαίτερα σε περίοδο κρίσης. Φυσικά, θα πληγούν λιγότερο οι τομείς της καπιταλιστικής οικονομίας οι οποίοι δεν θα είναι, στη συγκεκριμένη κρίση, στο στόχαστρο της καταστροφής κεφαλαίου. Μόνο όποιος είναι Κομμουνιστής μπορεί να κατανοήσει τη δουλειά που κάνει ένα μέλος του κόμματος για το κόμμα και την αυτοθυσία που μπορεί να επιδείξει. Για κανέναν δεν είναι εύκολο να χάνει τη δουλειά του, πόσο μάλλον όταν για χρόνια μπορεί να εργάζεται σε κάποιο από τα μέσα του κόμματος και να χρειαστεί να απολυθεί από εκεί. Είναι όμως εκ διαμέτρου αντίθετο να χάνεις τη δουλειά σου για να μη χάσει από τα κέρδη του ο εργοδότης σου και εν συνεχεία να τον βλέπεις να συνεχίζει να ξοδεύει ασύστολα και άλλο να απολύεσαι για να μπορέσει να συνεχίσει να υπάρχει το μοναδικό ουσιαστικά μέσο επικοινωνίας και προπαγάνδας για τις θέσεις του κόμματος και τις δράσεις της εργατικής τάξης. Με τη γνώση και την εμπειρία των διωγμών και του πολέμου που έχει δεχθεί το εργατικό κίνημα, στο όνομα του ΚΚΕ, θα πρέπει με κάθε ευκαιρία να θυμίζουμε ιστορικές στιγμές. Νομίζω ότι μια απλή αναφορά στην εποχή της δικτατορίας του Μεταξά, με μπροστάρη του αντικομμουνισμού τον Μανιαδάκη, είναι πολύ καλή αφορμή να εξηγηθεί το γιατί το κόμμα προστατεύει τα μέσα που διαθέτει για να μην οδηγηθούν στον αφανισμό τους.
Ο Μανιαδάκης ως "Υπουργός δημοσίας ασφαλείας" και με σκοπό να διαλύσει το εργατικό κίνημα και το κόμμα του το ΚΚΕ κατέφυγε σε μια κίνηση, ουσιαστικά δολιοφθοράς!!! Δημιούργησε ένα δεύτερο Ριζοσπάστη!!! Μια δεύτερη Κεντρική Επιτροπή!!! Το κόμμα, τότε σε συνθήκες "παρανομίας", πέρασε πολύ δύσκολες στιγμές γιατί πολλά στελέχη του αποπροσανατολίστηκαν από τις γραμμές του κόμματος και παρασύρθηκαν από τους αντιπερισπασμούς του Μανιαδάκη, αφού δεν ήξεραν ότι ο "Ριζοσπάστης" που διάβαζαν ήταν δημιούργημα του φασιστικού καθεστώτος! Ότι οι θέσεις που διάβαζαν άνηκαν στην Κεντρική Επιτροπή του Μανιαδάκη!
Ακόμα όμως και κάτω από αυτές τις τρομερά δύσκολες συνθήκες το Κόμμα και ο πραγματικός Ριζοσπάστης, επιβίωσαν και συνεχίζουν έως και σήμερα την 94χρονη πορεία τους.
Κάτι αντίστοιχο αυτού του αντιπερισπασμού συμβαίνει και σήμερα σε όλα τα αστικά ΜΜΕ αλλά ενώ το γνωρίζουν όλοι, στρουθοκαμηλίζουν. Δηλαδή, στον αστικό τύπο άλλο διαβάζεις, άλλο εννοεί και άλλο είναι αυτό που τεχνηέντως κρύβει.
 Και εδώ τίθενται ερωτήματα με πλήθος αποδεκτών:
- Πως είναι δυνατόν πίσω από μεγάλα κανάλια, εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς να βρίσκονται μεγαλοεπιχειρηματίες π.χ Μπόμπολας, Αλαφούζος κ.λ.π. και η ενημέρωση να είναι αντικειμενική;
-Αν τα συμφέροντά τους προστάζουν να μολύνουν τον αέρα της γειτονιάς σου για να έχουν όφελος σε μια επιχειρηματική τους δραστηριότητα, υπάρχει περίπτωση να το μάθεις από τα μέσα αυτά;
Καμία!!!
Κάποιοι θα βιαστούν να πουν για την απόφαση της Κ.Ε:
"Μα με αυτές τις κινήσεις εκτίθεσαι γιατί φαίνεσαι αδύναμο ως κόμμα".
Μας πως μπορεί το Κόμμα και τα όργανά του να είναι ισχυρά αν το εργατικό κίνημα δεν του δίνει δύναμη; Και είναι κοινός αποδεκτό ότι αυτή τη περίοδο το εργατικό-ταξικό κίνημα δεν είναι και ιδιαίτερα στα πάνω του.
Το αν θα μπορούσαν τα πράγματα να είχαν εξελιχθεί και διαφορετικά, θα τα βρούμε μεταξύ μας. Εξάλλου το 19° Συνέδριο είναι κοντά.
Γι αυτό χρειάζεται το ΚΚΕ και ο Ριζοσπάστης του με κάθε θυσία, δυστυχώς. Όχι μόνο για το να μαθαίνεις αν θα μολύνουν τη γειτονιά σου, αλλά για να ανατρέψεις τις συνθήκες που γεννούν όλα τα προβλήματα που βιώνουμε σήμερα και χθες και που ρίζα τους έχουν ένα και μόνο πράγμα: ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ!

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012

94 ΧΡΟΝΙΑ ΚΚΕ

"Άντε και στα 100 να έχουμε τελειώσει με όλους αυτούς", είπε ο Γιώργος Μεράτζας και τραγούδησε τη "Δίκοπη Ζωή".

Αυτά τα λόγια δεν τα παραθέτω ως ευχή, αφού το τελευταίο που περιμένουν οι κομμουνιστές είναι να γίνει κάτι από τύχη. Τα λόγια αυτά τα παραθέτω ως ένα ακόμα σύνθημα για την αφύπνιση των λαϊκών στρωμάτων και όλων εκείνων που πληρώνουν την κρίση αυτών που καπηλεύονται τον μόχθο τους, για να αυγατίζονται τα κέρδη τους.

Στο κατάμεστο Σ.Ε.Φ ένιωθες ότι όταν έρθει η ώρα δεν θα είσαι μόνος. Όχι μόνο γιατί σήμερα εκεί βρέθηκαν περί τις 11000 κόσμος (δυστυχώς μόνο τόσους χωράει: 11.390) αλλά και γιατί λίγες ώρες πριν, είχε υπογραφεί  ψήφισμα της 14ης Διεθνής Συνάντησης Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων στο Λίβανο, από 58 κόμματα απ' όλο το κόσμο που εξέφραζε την αλληλεγγύη τους στο ΚΚΕ και τους ταξικούς αγώνες που αναπτύσσονται στην Ελλάδα (http://goo.gl/YZ5wd). 

Η μεγάλη εκδήλωση της Κ.Ο Αττικής του ΚΚΕ για τα 94 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ (1918-2012) είχε τα πάντα που θα έπρεπε για τέτοια ιστορία:


Είχε ομιλίες του ΚΚ Τουρκίας και του ΚΚ των Λαών της Ισπανίας

Είχε ομιλία της Γ.Γ της Κ.Ε του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα

Είχε 1.Εισαγωγή από το 1963 (Μ. Λοΐζος - Γ. Νεγρεπόντης): 

Είχε 2. Απαγγελία: Απόσπασμα από την «Ανυπότακτη πολιτεία» του Γιάννη Ρίτσου
Είχε 3. Τέσσερα τραγούδια από τη «Ρωμιοσύνη» των Μ. Θεοδωράκη - Γ. Ρίτσου: «Αυτά τα δέντρα» - «Όλοι διψάνε» - «Όταν σφίγγουν το χέρι» (παρεμβάλλεται απαγγελία από το ποίημα «Ο δρόμος μας» του Φώτη Αγγουλέ), «Θα σημάνουν οι καμπάνες».
Τραγούδησαν με σειρά εμφάνισης: Γιάννης Θωμόπουλος - Ευγενία Παναγιωτοπούλου - Κώστας Σταυρόπουλος - Γιώργος Γεωργακάκης.
Αντιστικτικές δραματουργικές παρεμβάσεις από αντάρτικους στίχους ανωνύμων και από το ποίημα «Αν το λέμε» του Φώτη Αγγουλέ από τους ηθοποιούς Αριάδνη Μιχαηλάρη - Γιώργο Τσαγκαράκη.
Είχε 4. Πέντε αντάρτικα τραγούδια με τη χορωδία «Εμπρός»,«Ιερός Πόλεμος» (εμβατήριο του Κόκκινου Στρατού) - «Ύμνος του ΕΑΜ» (Μatvei Blanter) - Υμνος του ΔΣΕ (Λ. Παπάζογλου) στο τέλος του τραγουδιού ακούγονται παράλληλα φράσεις από τον Ύμνο του ΕΛΑΣ (Ν. Τσάκωνας - Σ. Μαυροειδή Παπαδάκη) - «Του μικρού χωριού» (Α. Ξένου) - «Ήρωες» (Στ. Βακάλης). Στα δύο τελευταία τραγουδούν η Αφροδίτη Μάνου και η Σύλβια Καπερνάρου.
Είχε Απαγγελία αποσπάσματος από το ποίημα «Β. Ι. Λένιν» του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι.
ΜΕΡΟΣ Β'
Ενορχήστρωση - Διεύθυνση ορχήστρας: Μανώλης Ανδρουλιδάκης
Είχε 1.Πότε θα κάνει ξαστεριά (παραδοσιακό): Μανώλης Ανδρουλιδάκης
Είχε 2.Ράβε Ξήλωνε (Στ. Ξαρχάκος - Β. Ανδρεόπουλος): Γεράσιμος Ανδρεάτος
Είχε 3.Να 'χα τ' αθάνατο νερό (Μ. Θεοδωράκης - Γ. Ρίτσος): Γεράσιμος Ανδρεάτος
Είχε 4.Μπεζεντάκος (Β. Τζανακάκης - Π. Τζαβέλλας): Γιώργος Σαρρής - χορωδία «Εμπρός»
Είχε 5.Ήταν ο τόπος μου (Γ. Μαρκόπουλος - Κ. Χ. Μύρης): Γιώργος Σαρρής
Είχε 6.Αυτά τα κόκκινα σημάδια (Χρ. Λεοντής - Γ. Ρίτσος): Μίλτος Πασχαλίδης
Είχε 7.Όπως και να 'ναι ο κόσμος (Lluis Llach - Π. Φαλάρας): Μίλτος Πασχαλίδης
Είχε 8.Άννα μην κλαις (Θ. Μικρούτσικος - Μπ. Μπρεχτ): Ερωφίλη
Είχε 9.Ο γέρο νέγρο Τζιμ (Μ. Λοΐζος - Γ. Νεγρεπόντης): Γιώργος Περαντάκος
Είχε 10. Τίποτα δεν πάει χαμένο (Μ. Λοΐζος - Μ. Ρασούλης): Ερωφίλη - Γιώργος Περαντάκος
Είχε 11.Μια φορά κι έναν καιρό (Χρ. Λεοντής - Μ. Ευθυμιάδης): Γιώργος Μεράντζας
Είχε 12.Δίκοπη Ζωή (Θ. Μικρούτσικος- Μ. Ελευθερίου): Γιώργος Μεράντζας
Είχε 13.Χρέος (Θ. Μικρούτσικος - Γ. Ρίτσος): Σύλβια Καπερνάρου
Είχε 14.Μια φυλακή (Μ. Θεοδωράκης): Βασίλης Λέκκας
Είχε 15.Τα λόγια και τα χρόνια (Γ. Μαρκόπουλος - Μ. Ελευθερίου): Βασίλης Λέκκας - χορωδία «Εμπρός»
Είχε 16.Οδηγητής (Χρ. Λεοντής - Κ. Βάρναλης): Κώστας Σταυρόπουλος - χορωδία «Εμπρός»
Είχε 17.Διαδήλωση (Μ. Λοΐζος - Φ. Λάδης): Θανάσης Χουλιαράς
Είχε 18.Παιδιά σηκωθείτε (αντάρτικο): Αφροδίτη Μάνου

ΕΙΧΕ ΠΟΛΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ, ΠΑΘΟΣ, ΕΛΠΙΔΑ, ΛΑΧΤΑΡΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ
Υ.Γ: Είναι τιμή μου που ήμουνα εκεί.
        Είναι τιμή μου που προσπαθώ να γίνω Κομμουνιστής.



Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012

Δήλωση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για το ζήτημα της μη ψηφοφορίας στη Βουλή επί της πρότασης νόμου του ΚΚΕ για κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων



Η πρόταση νόμου του ΚΚΕ δεν ψηφίστηκε στην επιτροπή και στην Ολομέλεια θα πάει μόνο για συζήτηση, με την αιτιολογία του δημοσιονομικού κόστους. Ένα σχόλιο γι' αυτό και αν το ΚΚΕ εμμένει στη θέση του.


«Δεν φέραμε την πρόταση νόμου κατάργησης του μνημονίου, των εφαρμοστικών νόμων και των δανειακών συμβάσεων για λόγους προπαγάνδας, αλλά ήταν στοιχειώδης υποχρέωσή μας και θεωρούμε ότι ο λαός πρέπει να παλέψει για την ουσιαστική κατάργησή τους και τη μετεξέλιξη της πάλης αυτής σε πάλη κατά της ΕΕ και για διέξοδο υπέρ του λαού από την κρίση.
Όμως το γεγονός ότι δεν τέθηκε καν σε ψηφοφορία, όπως και δεν θα τεθεί σε ψηφοφορία στη Βουλή με ερμηνεία του Συντάγματος ότι δεν πρέπει να παίρνονται από τη Βουλή αποφάσεις που ανεβάζουν το δημοσιονομικό κόστος, με αφορμή λοιπόν αυτό και επί της ουσίας, βγαίνει το εξής συμπέρασμα: Ότι αυτό το κοινοβούλιο, που εμείς το λέμε αστικό κοινοβούλιο, έχει θωρακιστεί με πάρα πολλούς τρόπους, συνταγματικά και με νόμους, ούτως ώστε οι αποφάσεις που παίρνονται να μη δημιουργούν ρωγμές στα τείχη και στα βάθρα του συστήματος. Αυτό δε σημαίνει ότι εμείς δε θα παλεύουμε και δε ζητάμε ισχυρή δύναμη και μέσα στο κοινοβούλιο. Αλλά ας τα βλέπουν αυτά τα κόμματα εκείνα τα οποία το πολύ που βλέπουν για το λαό είναι να οργανώνει μια διαδήλωση, ένα κίνημα για να αλλάζει το κυβερνητικό προσωπικό και όχι για να ανατρέψει το ίδιο το σύστημα.
Αργά ή γρήγορα το αστικό κοινοβούλιο θα αποδειχθεί για το λαό ότι δεν είναι ο ναός της δημοκρατίας, αλλά είναι κυριολεκτικά μια φυλακή και ο λαός πρέπει ανατρέποντας την εξουσία των μονοπωλίων να δημιουργήσει γνήσιους λαϊκούς θεσμούς, με βουλευτές και αντιπροσώπους οι οποίοι εκφράζουν τη λαϊκή εξουσία και δεν είναι υπηρέτες, είτε από τη θέση της διακυβέρνησης είτε της αντιπολίτευσης, του σάπιου κοινωνικού συστήματος που ζούμε».

Πηγή: http://goo.gl/bJepG

Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2012

48ωρη απεργία 6 και 7 Νοέμβρη - Τίποτα δεν τελείωσε αν δεν πούμε εμείς την τελευταία λέξη!







Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, άνεργοι-άνεργες, νέοι-νέες,

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ 48ωρη απεργία 6 και 7 Νοέμβρη

Την ΤΡΙΤΗ 6 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 10.30πμ στην Ομόνοια
Την ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 5.00μμ στην Ομόμοια

Τίποτα δεν τελείωσε αν δεν πούμε εμείς την τελευταία λέξη!
Εμείς έχουμε τη δύναμη. Εμείς θα τους ανατρέψουμε!

Να μη χαθεί ούτε ένα λεπτό!
Χωρίς καμιά καθυστέρηση, με οργάνωση, αποφασιστικότητα, μέσα από συνελεύσεις και συλλογικές αποφάσεις, να πάρουμε όλα εκείνα τα μέτρα, ώστε η 48ωρη απεργία να γνωρίσει πρωτόγνωρη επιτυχία. Σε όλους τους χώρους δουλειάς, στα εργοστάσια, στα σχολεία και τις σχολές, στις γειτονιές να γίνει συζήτηση, να παρθούν αποφάσεις καθολικής συμμετοχής όλων των εργαζομένων στην απεργία.
Όλοι στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ οργανωμένα από κάθε χώρο δουλειάς και κάθε γειτονιά, με τις σημαίες της ταξικής πάλης και του αγώνα κόντρα στις φωνές που μας καλούν σε συμβιβασμό και σπέρνουν απογοήτευση. Να τελειώσουμε με τις ξεπουλημένες ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος που αποτελούν νεροκουβαλητή κυβερνήσεων και εκλογικών σχεδιασμών, τους φορείς της ήττας και της μοιρολατρίας, τους ανθρώπους της εργοδοσίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η επιτυχία της απεργίας να τους τρομάξει! Να σηματοδοτήσει νέες καταστάσεις, αντεπίθεση, αγώνες με αποτελέσματα, νίκες. Να μη μείνει μόνο στο αίτημα της καταψήφισης, αλλά να σηματοδοτήσει την εναρξη νέας αγωνιστικής κλιμάκωσης και λαϊκής αντεπίθεσης, που θα συμπαρασύρει, θα ανατρέψει αντιλαϊκές πολιτικές, τρόικα, μνημόνια και δανειακές συμβάσεις.
Τώρα γενικός παλλαϊκός ξεσηκωμός. Όλοι στους δρόμους, όλοι στην απεργία.
Να βουλιάξουν τα πεζοδρόμια, οι δρόμοι, οι πόλεις σε όλη την Ελλάδα.

ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ! ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΝ ΕΧΕΙ Ο ΛΑΟΣ!
Ή εμείς ή τα μονοπώλια!

Ή με τις ανάγκες του λαού ή με τη χλιδή και τα πλούτη των μονοπωλίων.
Δεν είναι ανίκητοι! Μπορεί το κράτος των μονοπωλίων να φαίνεται ισχυρό, αλλά τη μάχη την κερδίζει ο πιο οργανωμένος, ο πιο πειθαρχημενος, αυτος που ξέρει για ποιο λόγο αγωνίζεται και που πρέπει να σημαδέψει. Ο εργαζόμενος λαός, δεν πρέπει απλά να αρκεστεί σε ένα βροντερό «όχι» στα νέα βάρβαρα μετρά, αλλά να οξύνει ακόμα περισσότερο τις δυσκολίες και τα προβλήματα που έχουν, να δημιουργήσει συνθήκες αδυναμίας λειτουργίας στο πολιτικό σύστημα, να προκαλέσει τριγμούς, να το παραλύσει, να μη μπορεί να περνά αντιλαϊκά μέτρα.

ΠΟΛΕΜΑ ΤΑΞΙΚΑ, ΣΗΜΑΔΕΨΕ ΣΩΣΤΑ
ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Δεν υπάρχει περιθώριο διαπραγμάτευσης μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσοι υποστηρίζουν τέτοιες απόψεις λένε χοντρά ψέματα, είναι επικίνδυνοι. Να μη ματώσει άλλο ο λαός έχοντας ως λύση έναν καλύτερο διαπραγματευτή και διαχειριστή του συστήματος.

Η αποδοχή της διαπραγμάτευσης σε αυτές τις συνθήκες σημαίνει αποδοχή νέων μνημονίων, νέα μέτρα, διασφάλιση της κερδοφορίας των μονοπωλίων και των δανειστών. Όσο παραμένουμε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο αναγνωρίζουμε το χρέος, όσο αποδεχόμαστε αυτή την πολιτική δε θα μπορούμε να αποτρέπουμε μέτρα και την εξαθλίωση.

Όσο υπάρχουν μονοπώλια δε θα υπάρχει ζωή και προοπτική!
Τα μέτρα που παίρνουν δε μειώνουν το χρέος. Είναι μέτρα στήριξης του κεφαλαίου. Γι’ αυτό το λόγο μας θέλουν σκλάβους με 400€ και ακατάπαυτη εργασία, χωρίς ωράριο, χωρίς δικαιώματα, ανέργους- μισοάνεργους -μισοεργαζόμενους, σύγχρονους ζητιάνους να παρακαλάμε για εργασία σε διάφορα ψευτοπρογράμματα. Ο στόχος που έχουν είναι να πληρώσει την καπιταλιστικη κρίση ο λαός, να βγουν πιο ισχυροί οι μονοπωλιακοί όμιλοι σε κάθε κλάδο.

Έχουμε τη δύναμη να αντιστρέψουμε τους σχεδιασμούς τους!
Τρόικα, κεφαλαίο, ΕΕ και κόμματα της πλουτοκρατίας δεν αλλάζουν.
Τιμή και ευθύνη για σένα είναι ο μαχητικός αγώνας, η περηφάνια, η πίστη ότι θα νικήσεις.

Άλλαξε εσύ θέση και στάση απέναντι σε αυτούς. Εμείς παράγουμε τον πλούτο, είμαστε η συντριπτική πλειοψηφικά, εμείς έχουμε τη δύναμη. Η εργατική τάξη με τη συμμαχία της, με τους αυτοαπασχολουμένους, με τη φτωχή αγροτιά να σηκώσουμε ψηλά τη σημαία του αγώνα για τα δικά μας συμφέροντα. Να πάρουμε στα χέρια μας τα μέσα παραγωγής και την εξουσία.
Πίστεψε στη δύναμή σου, φέρε τα πάνω-κάτω!



Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Ότι δεν μας αρέσει...το πετάμε!








Αφού λοιπόν όλοι εμείς θέλουμε τη κατάργηση των μνημονίων και κατά συνέπεια όλων των βάρβαρων μέτρων, αφού θεωρούμε ότι για όλα φταίνε μόνο τα μνημόνια και ότι χωρίς αυτά όλα θα ήταν μέλι γάλα, ας τα καταργήσουμε. Ας στηρίξουμε τη πρόταση νόμου για τη κατάργησή τους που παρ' ότι έχει κατατεθεί από τον Ιούλιο, ακόμα δεν έχει πάει στη βουλή προς ψήφιση. Γιατί άραγε;
Ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο να δούμε τι καταργείται και ποιό το πλαίσιο της πρότασης νόμου και μετά έτσι απλά, έστω και με την επανάσταση του καναπέ, ας υπογράψουμε!
Απλά ας σκεφτούμε ότι όποιος δεν αντιδρά είναι έτοιμος να δεχθεί τα πάντα. 
Αν τώρα θες να αντιδράσεις, σκέψου ότι ίσως αυτή να είναι μια ευκαιρία να το κάνεις. 


Αν πάλι δεν ασχοληθείς καν με το link, μη γκρινιάζεις!

Μη πας να γράψεις τα φάρμακα σου, απλά πλήρωσέ τα. 
Μη ζητάς αυξήσεις στο μισθό σου, όρισε εσύ το ποσοστό μείωσής του. 
Παραιτήσου από τη δουλειά σου για να κάνεις παρέα με 1.500.000 ανέργους. Αν δεν παραιτηθείς, μη ζητήσεις πενθήμερο 8ωρο, διάλεξε εσύ 2 μέρες τη βδομάδα που θες να δουλεύεις. 
Αν δεν σου φτάνουν τα χρήματα για τα δάνεια,τα χαράτσια και το ενοίκιο, μη φωνάζεις αλλά όπως είπε και το θυμόσοφο marketing...Αγαπούλα πούλα!

...Ούτως ή άλλως αυτοί σχεδιασμένα τα έχουν. 

                                                     ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;