Μισθούς 300 ευρώ ζήτησαν πολυεθνικές εταιρείες από τον υπουργό Ανάπτυξης

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ:

Μείωση του κατώτερου μισθούκάτω και από τα 586 ευρώ μεικτά που είναι σήμερα,απαιτούν πολυεθνικές εταιρείες με το πρόσχημα των επενδύσεων και της ανεργίας των νέων και με στόχο την παραπέρα αύξηση της κερδοφορίας τους, στέλνοντας στον πάτο τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Μισθούς 300 ευρώτουλάχιστον για τους άνεργους νέους ζήτησαν, σύμφωνα με δημοσιεύματα της Κυριακής, οι εκπρόσωποι 11 πολυεθνικών εταιρειών που συναντήθηκαν μέσα στην εβδομάδα με τον υπουργό Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη.

Η επιβολή του κατώτατου αυτού μισθού για νέους ανέργους, που «μπορούν να εργάζονται για λιγότερες ώρες και λιγότερες μέρες την εβδομάδα», όπως φέρονται να σημείωσαν στελέχη των πολυεθνικών, θα λειτουργήσει ως κερκόπορτα για όλους τους εργαζόμενους καθώς, ήδη, ο μισθός της μερικής απασχόλησης δεν ξεπερνά τα 300 ευρώ.

Να θυμίσουμε ότι, πριν ένα χρόνο ακριβώς, ο Σύνδεσμος Θεσσαλικών Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΘΕΒ) πρότεινε εργατικούς μισθούς 300 ευρώ που θα «κατοχυρωθούν», καθ' άπασαν την ελληνικήν επικράτειαν, με την υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων εργασίας και με ουσιαστική κατάργηση των Συλλογικών και Κλαδικών Συμβάσεων, όπως αναφέρθηκε τότε, λειτουργώντας ως προπομπός των μεθοδεύσεων και των ενεργειών των μεγαλοεπιχειρηματιών.

Ο Κωστής Χατζηδάκης όχι μόνο δεν εμφανίστηκε αρνητικός, αλλά τόνισε ότι θα παραπέμψει το ζήτημα στον υπουργό Εργασίας, ο οποίος, σύμφωνα με δημοσιεύματα, την Τετάρτη θα έχει συνάντηση με τους επικεφαλής της τρόικας για τον επανακαθορισμό των κατώτατων ορίων των μισθών.

Μονόδρομος η πάλη για υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας

Σε ανακοίνωσή του, τις προηγούμενες μέρες, το ΠΑΜΕ ανέφερε ότι «η συγκυβέρνηση ανοιγοκλείνει το μάτι στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, ώστε να αξιοποιήσουν κάθε αντεργατική επιλογή που τους έχει δοθεί, εξισώνοντας όλους τους μισθούς στα 586 ευρώ μεικτά και τσακίζοντας κάθε κλαδική σύμβαση. (...) Κρύβεται το γεγονός πως δίπλα στους μισθούς των 586 ευρώ, βρίσκονται εργαζόμενοι που, με νομοθετημένο και μοναδικό κριτήριο την ηλικία, αμείβονται με 511 ευρώ μεικτά, χιλιάδες νέοι που είτε με το καθεστώς της πρακτικής άσκησης είτε με συμβάσεις μαθητείας εργάζονται για 100-200 ευρώ το μήνα. Παράλληλα χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται στην ίδια μοίρα χωρίς να αποτελεί επιλογή τους, δουλεύουν με καθεστώς μερικής απασχόλησης ή μαύρης ανασφάλιστης εργασίας. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τους εργαζόμενους από την οργάνωση στους τόπους δουλειάς, τη συσπείρωση στα σωματεία τους. Να απαντήσουν με αγώνα σε κάθε κλάδο, σε κάθε τόπο δουλειάς, διεκδικώντας πρώτα και κύρια την υπογραφή της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης, με αφετηρία τα 751 ευρώ ως βάση για συζήτηση και διαπραγμάτευση για αυξήσεις, με υπεράσπιση των κλαδικών συμβάσεων και πάλη για την υπογραφή νέων με βάση τους υπάρχοντες κλαδικούς μισθούς. Οι εργαζόμενοι να πάρουν την ευθύνη στα χέρια τους, για να μην οδηγηθούν στην εξαθλίωση».

Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι απλήρωτοι

Στο μεταξύ δίπλα στην εξαθλίωση που ζουν οι εκατοντάδες χιλιάδες των ανέργων προστίθενται και οι απλήρωτοι από 3 ως 15 μήνες εργαζόμενοι, που, σύμφωνα με στοιχεία των Εργατικών Κέντρων της χώρας, φτάνουν τις 800 χιλιάδες. Ο αριθμός αυτός βέβαια απέχει πολύ από την πραγματικότητα, καθώς είναι ελάχιστοι οι εργαζόμενοι που καταγγέλλουν τελικά στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας τις καθυστερήσεις, υπό το φόβο της απόλυσης. Τις 150 χιλιάδες φτάνουν οι επιχειρήσεις που δεν έχουν καταβάλει μισθούς εδώ και 3 μήνες.

Πηγή: www.902.gr

Για την ταξική προσέγγιση της Ιστορίας

Μέσα στη βδομάδα η νεοναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή παρείχε άλλη μια υπηρεσία στο καπιταλιστικό σύστημα που τη γέννησε και το υπηρετεί. Με αφορμή τη «διάπλαση των παίδων» που εξήγγειλε, τη μάζωξη παιδιών από φασιστοειδή προκειμένου να τους «διδάξουν» μυθολογία, «ιστορία», ό,τι άλλο τους συμφέρει, να τους δηλητηριάσουν μυαλά και ψυχές, δόθηκε η ευκαιρία σε ναυαρχίδες του αστικού Τύπου, κυβερνητικούς παράγοντες, ακαδημαϊκούς, «ειδικούς» να προπαγανδίσουν μια σειρά αντιδραστικότατες απόψεις όπως: «Η οικογένεια δεν έχει το δικαίωμα να οδηγεί τα παιδιά σε παράλληλες ομάδες εκπαίδευσης που αμφισβητούν τον ρόλο του σχολείου και τους θεσμούς της οργανωμένης κοινωνίας», «Καμία πολιτική οργάνωση δεν έχει δικαίωμα να χειραγωγεί το μυαλό και την ψυχή μικρών παιδιών», «Την ιστορία αυτού του τόπου τη διδάσκονται τα παιδιά στα σχολεία και πουθενά αλλού». Πολύ βολικές για το σύστημα θεωρίες και προσεγγίσεις με στόχο τις νεανικές συνειδήσεις, τον ίδιο το λαό.

Η Ιστορία δεν είναι άοσμη κι άχρωμη και η ανάλυση ιστορικών γεγονότων δε γίνεται σε συνθήκες εργαστηρίου. Το ζήτημα της προσέγγισης της Ιστορίας είναι ζήτημα προσέγγισης των ταξικών αγώνων. Σε μια κοινωνία ταξική, το περιεχόμενο της μόρφωσης είναι αναπόφευκτα ταξικό. Ετσι, σήμερα, η διδασκαλία της Ιστορίας στα σχολειά και τα πανεπιστήμια γίνεται μέσα από τη σκοπιά της κυρίαρχης αστικής ιδεολογίας. Τα συμφέροντά της εξυπηρετεί, στα δικά της κανάλια επιχειρεί να εγκλωβίσει παιδικά και νεανικά μυαλά. Οι δε θεσμοί που προβάλλουν ως «θέσφατα» (π.χ. σχολεία και δικαστήρια, Εκπαίδευση και «τυφλή» Δικαιοσύνη) κομμάτια του αστικού κράτους είναι που διαμορφώνουν συνειδήσεις για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της τάξης που έχει στα χέρια της την εξουσία.

Ολοι αυτοί που τάχα αντιδρούν στις τέτοιες προσπάθειες της Χρυσής Αυγής, στην πραγματικότητα βρίσκουν μια πρόφαση (κι αυτή είναι μια πρόσθετη υπηρεσία που η νεοναζιστική οργάνωση προσφέρει στο σύστημα) να ξεπλυθούν στα μάτια του λαού. Τάχα ορθώνουν μπόι στις τακτικές της, αυτοπροβαλλόμενοι ως ευαίσθητοι και δημοκράτες την ώρα που εφαρμόζουν και συναινούν στην πιο άγρια αντεργατική - αντιλαϊκή πολιτική που τσακίζει λαϊκά εισοδήματα, προοπτικές, μέλλον.

Στην πραγματικότητα, όμως, η Χρυσή Αυγή εκδοχές της αστικής ιστοριογραφίας παπαγαλίζει, γνωστές και χιλιοειπωμένες. Για παράδειγμα, τι διαφορετικό λένε τα φασιστοειδή ενάντια στην ηρωική δράση του ΔΣΕ από άλλα κόμματα και μορφώματα των αστών; Πόσο αλλιώτικα προσεγγίζουν την υπερενενηντάχρονη συγκλονιστική Ιστορία του ΚΚΕ; Την αυταπάρνηση, τον ηρωισμό, τις θυσίες χιλιάδων αγωνιστών για γνήσια εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή εξουσία και προκοπή;

Σημειωτέα και η εξής πλευρά, δείγμα ίσως του πόσο όλοι αυτοί τελικά στην πράξη αλληλοσυμπληρώνονται: Η δήθεν «αντισυστημική» Χρυσή Αυγή για να δικαιολογήσει τα «φροντιστήρια ιστορίας» που προωθεί, βρίσκει πρόσχημα στο περιλάλητο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ' Δημοτικού που συνέγραψε παλαιότερα η νυν βουλευτής της συγκυβερνώσας ΔΗΜΑΡ Μ. Ρεπούση («συνωστισμός» στην προκυμαία της Σμύρνης κ.λπ.) καταγγέλλοντάς το. Ομως, ήταν η Ρεπούση που τέλη Μάη 2009 αναπαρήγαγε επίθεση στο ΚΚΕ, επειδή το Κόμμα κατήγγειλε τον αυταρχισμό καθηγήτριας (συνδικαλίστρια του ΣΥΝ πετά εντός αιθούσης «λάσπη» για το ΚΚΕ, ΚΝίτης μαθητής ζητά να απαντήσει, η καθηγήτρια αρνείται, ο μαθητής αποβάλλεται). Αρθρογραφώντας τότε η Ρεπούση στον αστικό Τύπο, πήρε τη σκυτάλη της υπεράσπισης αυτής της αυταρχικής, αντιπαιδαγωγικής στάσης αναφωνώντας αυτά που λένε και τώρα, «τι δουλειά έχουν τα κόμματα στις μαθητικές τάξεις;».

Η πολυδιαφημισμένη από τους ίδιους «ελεύθερη διακίνηση ιδεών», η «δημοκρατία» τους σταμάτησε μπρος στο ΚΚΕ. Αποδεκτή γι' αυτούς προσέγγιση μόνο αυτή που οδηγεί ενάντια στο Κόμμα. Πόσο ποιο ξεκάθαρα αντιδημοκρατική στάση μπορεί να κρατήσει κανείς; Υπερασπιζόμενοι τον αυταρχισμό του δασκάλου, την αυθεντία της «έδρας», ορίζουν ότι είναι η μόνη που δικαιούται να έχει πολιτική και κομματική ταυτότητα, ενώ οι μαθητές όχι. Οτι δεν πρέπει να έχουν καν γνώμη, όπως και το κόμμα που εναντιώνεται σε αυτό το σύστημα δεν έχει (κατ' αυτούς) δικαίωμα να κάνει καν κριτική στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης των παιδιών του λαού.

Κάτω από την αντιδραστική λογική, λοιπόν, που λέει «έξω τα κόμματα από τα σχολεία» με αφορμή και πάλι τώρα τη Χρυσή Αυγή, επιχειρούν να επιβάλουν σιγήν ιχθύος και να απαγορεύσουν την πολιτική αντιπαράθεση μέσα στα σχολεία, ακόμα και μέσα στο μάθημα. Αυτό, άραγε, δυσκολεύει ή στην πραγματικότητα διευκολύνει τη διείσδυση του φασιστικού δηλητηρίου στις νεανικές συνειδήσεις; Οταν ο μαθητής δεν μπορεί να φέρει αντίλογο στο συμμαθητή του, στην «παντοκρατορία» του καθηγητή ή στο βιβλίο του, θα πάψει η Χρυσή Αυγή να φαντάζει ελκυστική στα μάτια κάποιων μαθητών; Οχι βέβαια. Απλά θα συνεχίσει να διεισδύει με το δικό της τρόπο και επιπλέον θα έχει αφαιρεθεί από το σχολείο η δυνατότητα μέσα από την αντιπαράθεση να αποκαλύπτονται ο ρόλος κι ο χαρακτήρας της ώστε να περιθωριοποιείται.

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα, από τον περασμένο Νοέμβρη, που σε σχολείο της Κρήτης, σε Γενική Συνέλευση μαθητών, ο πρόεδρος του 15μελούς πρότεινε να κληθεί η Χρυσή Αυγή στο σχολείο (ως «κοινοβουλευτικό κόμμα με διαφορετικές απόψεις») να πει στους μαθητές την άποψή της για το Πολυτεχνείο. Ενας ΚΝίτης μαθητής αντέδρασε και πήρε το λόγο μιλώντας και αποκαλύπτοντας το χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής, με αποτέλεσμα με συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών να κηρύξει ανεπιθύμητη τη Χρυσή Αυγή στο σχολείο. Θα ήταν καλύτερο, μήπως, το αποτέλεσμα αν δεν επιτρέπονταν η πολιτική συζήτηση και η αντιπαράθεση μέσα στο σχολείο;

Εξάλλου, ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί ο φασισμός είναι να παίρνει την απάντησή του από το μαζικό οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα. Κι αυτό το κίνημα έχει θέση και μέσα στα σχολεία. Οι ίδιοι οι μαθητές στο πρόσφατο παρελθόν στη χώρα μας, με τους αγώνες τους, τα συλλογικά τους όργανα και τα συντονιστικά τους έχουν επιδείξει λαμπρά παραδείγματα πάλης για τα δίκια τα δικά τους και του λαού. Οταν ένα τέτοιο αγωνιστικό πνεύμα κερδίζει έδαφος στα σχολεία, τα πόδια του φασισμού κονταίνουν.

Και παραπέρα ακόμα, σε μια σειρά άλλα παραδείγματα: Τι «επιλέγουν» να «δουν» τα σχολικά βιβλία (τα γραμμένα όχι από φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής) από το σύνολο των διπλωματικών κινήσεων, επαφών και συμφωνιών της προπολεμικής περιόδου, της πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο; Το Σύμφωνο «Μολότοφ - Ρίμπεντροπ», που σύμφωνα με το βιβλίο Ιστορίας της Γ' Λυκείου «ενίσχυσε» τον Χίτλερ «στην επιλογή του υπέρ του πολέμου». Τις «φιλικές σχέσεις» Χίτλερ - Στάλιν, που επισφραγίστηκαν με τον «από κοινού» διαμελισμό της Πολωνίας. Το Σύμφωνο «Μολότοφ - Ρίμπεντροπ», λοιπόν, «ενίσχυσε» τον Χίτλερ «στην επιλογή του πολέμου» (αν και ο πόλεμος είχε ήδη αρχίσει) και όχι η Συμφωνία του Μονάχου μεταξύ Γαλλίας, Αγγλίας, Γερμανίας και Ιταλίας, που σκοπίμως υποβαθμίζεται ως προς τη σημασία, αλλά και το περιεχόμενό της. Ούτε η οικονομική - στρατιωτική ισχυροποίηση της Γερμανίας με την αρωγή των καπιταλιστικών χωρών της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Ούτε η απόρριψη ξανά και ξανά των σοβιετικών πρωτοβουλιών για την αποτροπή του επερχόμενου πολέμου. Ούτε έχει καμιά σημασία το γεγονός ότι τρεις μόλις μήνες πριν την υπογραφή του Συμφώνου, η ΕΣΣΔ είχε προτείνει στρατιωτική βοήθεια στην Πολωνία σε περίπτωση επίθεσης, για να λάβει την κατηγορηματική άρνηση της τελευταίας. Ολα έτσι καμωμένα ώστε να καλλιεργείται στα νεανικά μυαλά η αντίληψη ότι η ΕΣΣΔ όχι μόνο συνέδραμε τον πόλεμο, αλλά και ότι υπήρξε εξίσου «κακή» με τη ναζιστική Γερμανία.

Ο ρόλος των αντιστασιακών - αντιφασιστικών κινημάτων στην κατεχόμενη Ευρώπη επίσης υποβαθμίζεται έως διαγράφεται. Στο βιβλίο Ιστορίας της Γ' Γυμνασίου αφιερώνεται μια γραμμή, ενώ στης Γ' Λυκείου, η μία και μοναδική αναφορά στην αντίσταση έχει να κάνει με τη σύλληψη του Μουσολίνι από τους παρτιζάνους. Κι όμως, τα αντιστασιακά κινήματα συνέβαλαν σημαντικά στην έκβαση του πολέμου, καθηλώνοντας δεκάδες μεραρχίες και προξενώντας σημαντικές φθορές, υλικές και ηθικές, στον εχθρό. Η ύπαρξή τους εξοβελίζεται από την Ιστορία και μαζί τους το στοιχείο του λαϊκού παράγοντα στον αντιφασιστικό αγώνα, κύριος αιμοδότης - οργανωτής του οποίου υπήρξαν οι κομμουνιστές.

Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε αμέτρητα άλλα παραδείγματα για την κυρίαρχη λογική των σχολικών βιβλίων Ιστορίας, που υπακούει στην εξίσωση του κομμουνισμού με το φασισμό. Ομως, αυτή ακριβώς η διαστρέβλωση είναι που ρίχνει νερό στο μύλο του φασισμού.

Οι αστοί, λοιπόν, συντεταγμένα και με συγκεκριμένο καταμερισμό εργασίας, με σχολικά βιβλία και άλλα μέσα επιχειρούν να παραχαράξουν και διαστρεβλώσουν την Ιστορία, να την απογυμνώσουν από το ρόλο του παράγοντα λαού, αθωώνοντας τους εκμεταλλευτές του, προσπάθεια ενταγμένη στη γενικότερη επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του λαού, ενάντια στη νέα γενιά. Προσπάθεια που δε στοχεύει στο παρελθόν αλλά στο παρόν και το μέλλον. Σε αυτό το πλαίσιο, άλλοι αφηγούνται την Ιστορία απ' τη σκοπιά του κοσμοπολιτισμού του κεφαλαίου, άλλοι κράζουν για την «ιστορική αλήθεια» απ' τη σκοπιά του πιο κραυγαλέου εθνικισμού. Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος με στόχο να υποτάξουν την Ιστορία στα συμφέροντα της αστικής τάξης, να αφαιρέσουν από το λαό την πείρα και τα διδάγματα που προκύπτουν προς όφελός του από τη θεώρηση και ερμηνεία της Ιστορίας με εργαλείο τον ιστορικό υλισμό. Γι' αυτό οι αφηγητές και των δύο εκδόσεων παραχάραξης στήνουν στα δέκα μέτρα το εργατικό - λαϊκό κίνημα, το κομμουνιστικό κίνημα, το ΚΚΕ. Στόχευσή τους ο λαός, να μη σταθεί ποτέ στα πόδια του, να μη διεκδικήσει την εξουσία και τον πλούτο που του ανήκουν.

Ομως, την Ιστορία την γράφουν με το αίμα τους οι λαοί και την διαβάζουν όπως τους ανοίγει δρόμους για το μέλλον. Η ανάδειξη της ιστορικής πραγματικότητας, η υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας εναπόκεινται στο ίδιο το λαϊκό, το εργατικό, το νεολαιίστικο κίνημα. Και όπως οι εκμεταλλεύτριες τάξεις έχουν ζωτικό συμφέρον στην παραχάραξη του παρελθόντος, έτσι και οι εκμεταλλευόμενες έχουν ζωτικό συμφέρον στη γνώση. Γνώση που, όπως καθετί άλλο στα πλαίσια του δοσμένου συστήματος, δεν χαρίζεται. Καταχτιέται.

Πηγή:Ριζοσπάστης

Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις! .......

Δεν θα μπορούσα παρά να αναδημοσιεύσω...

-Δεν υπάρχει περίπτωση ,αν μπεί η χρυσή αυγή στη βουλή,

να έρθουν προς ψηφιση μνημόνια και μεσοπρόθεσμα 

προγράμματα και νομοσχέδια που εκχωρουν την εθνική

κυριαρχία χωρίς να πέσουν τα έδρανα πάνω στα κεφάλια

τους. Και Δεσμευόμαστε για αυτό (Η. Κασιδιάρης)

-Αναρωτιέμαι αν έχουν σώας τας φρένας τους, αν είναι

αλκοολικοί και ναρκομανείς...είναι δυνατόν να λέει κάποιος

σοβαρά ότι εγώ θα φύγω απ' το Λάος και θα πάω στη νέα 

δημοκρατία? Η πολιτική του σκέψη είναι μωρού παιδιού

( για Α. Σαμαρά) άντε να πιούμε μαζί κανά κρασί, μέχρι εκεί.

(Α. Γεωργιάδης) 

- Ταξιδεύουμε καθημερινά και πιέζουμε την Ευρώπη

( Α. Νταλάρα) 

-Υπάρχουν πάρα πολλά τα δρώμενα ,κατ' αρχήν δεν θα 

μιλήσω για θέματα ανεργίας , θα μιλήσω για θέματα 

αλλοδαπούς που στα οποία ούτε η ελληνική αστυνομία 

μπορεί να λάβει τα δρώμενα που μπορούμε εμείς σαν 

νεαροί και σαν απλοί έλληνες πολίτες να καθαρίσουμε

αυτά που βλέπουμε και μόνο.

(μέλος χ.αυγής)

Μίλησα ακόμα και με το θεό ,δεν γίνεται τίποτα καλύτερο.

(Α. Σαμαράς)

Στα 26 μου ,με ένα φίλο μου, είχαμε πιτσαρία στην αμερική

και έσκιζε. (Α. Σαμαράς)

-Λέω ότι θα μειώσω τους φόρους για προεκλογικούς λόγους

(Α. Σαμαράς, σε γαλλικά μέσα ενημέρωσης).

ή συμφωνούμε με τους δανειστές μας ή επιστρέφουμε στη

δραχμή (Μ. Δαμανάκη), (Α. Σαμαράς) , (Ε. Βενιζέλος) ...

(Θ. Πάγκαλος) ....και άλλοι 263. 

-Που τον κρύβετε τον Καραμανλή? Εμείς δημιουργήσαμε

τον μηχανισμό στήριξης για τη σωτηρία της ελλάδος

(Γ. Παπανδρέου).

-Τα μέτρα αυτά ειναι τα τελευταία (Β.Παπανδρέου/2010)

-Τα μέτρα αυτά είναι τα τελευταία ( Λ. Παπαδήμας/2011)

- Τα μέτρα αυτά είναι τα τελευταία (Ε. Βενιζέλος/2012)

- Τα μέτρα αυτά είναι τα τελευταία (Α. Σαμαράς/2013)

-Καμμιά απόλυση, κανένας άνεργος χωρίς ασφάλιση 

(Φ. Κουβέλης)

- Το ασφαλιστικό σύστημα (δηλαδή οι συντάξεις μας) 

οικοδομήθηκε στη βάση πελατειακών σχέσεων.

(Γ. Βρούτσης)

- Ο κατώτατος μισθός στην ελλάδα είναι σε υψηλά

επίπεδα (Γ. Μέργος) 

- δεν θα συμφωνήσουμε σε λογικές εξαθλίωσης  των 

εργαζομένων με νέες μειώσεις. (Γ. Στουρνάρας) 

-Δεν διάβασα το Μνημόνιο, γιατί είχα άλλες 

υποχρεώσεις, είχα άλλα καθήκοντα. 

Είχα να αντιμετωπίσω το έγκλημα ως υπουργός 

Προστασίας του Πολίτη. Δεν ήταν δική μου δουλειά.

(Μ. Χρυσοχοίδης)

- Έλληνες οικογενειάρχες πηγαίνουν στους οίκους 

ανοχής μεταφέροντας έτσι τη νόσο στα σπίτια τους.

(Α. Λοβέρδος)

- Σε κυβέρνηση που θα υπάρχει ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν 

συμμετέχουμε (Φ. Κουβέλης)

- Βγήκες στον Χατζηνικολάου να του γλύψεις τον 

π.... Έλα να γλείψεις τον δικό μου, είναι καλύτερος

(Β. Μειμαράκης στον Π. Παυλόπουλο)

- Δεν ανέχομαι να υπάρχει η ιστορία περί αλλοίωσης 

της λίστας Λαγκάρντ. Να ζητήσουμε να ξανασταλεί 

από την Γαλλία η λίστα για να σταματήσει η σπέκουλα

(Γ. Παπακωνσταντίνου) 

-153 γενναίοι κράτησαν την Ελλάδα όρθια

(Α. Γεωργιάδης)

-Έχω πηδήξει τη μισή Αθήνα και ορισμένοι με έχουν βγάλει 

αδερφή (Π. Τατσόπουλος) 

- Γιατί να ερχόμαστε κάθε βδομάδα στην Επιτροπή, αφού 

πληρωνόμαστε μόνο για μία φορά τον μήνα;

( Μ. Ταμήλος / Νέα Δημοκρατία)

- Σε καμία περίπτωση δεν απειλούμε. Δεν μας το επιτρέπει η 

ηθική μας και το πνευματικό μας επίπεδο

( Κασιδιάρα Ψυχή) 

- Τους θέλουμε όλους μαζί μας, αρκεί να μην ντρέπονται 

να πούνε ότι είναι ΠΑΣΟΚ (Ε. Βενιζέλος)

- Τώρα τι να κάνουμε, να το κάνουμε θέμα 

(σ.σ.: τη λίστα Λαγκάρντ), να πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά και 

να αναλάβει ο Τσίπρας; (Θ. Πάγκαλος) 

................................................

...είναι ο καπιταλισμός ηλιθιοι !!.... ( Ν. Μπογιόπουλος )

Πηγή:

http://redflyplanet.blogspot.com/2013/03/blog-post_7290.html?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter

Η εξίσωση της παιδείας!

Αφού παραθέσω τα συλλυπητήριά μου στις οικογένειες των δύο φοιτητών στη Λάρισα και τις ευχές μου για ταχεία ανάρρωση στους υπόλοιπους 3 και τις οικογένειές τους θα ήθελα να παραθέσω κάποιες σκέψεις.

Θα πρέπει όλοι μας να βγάλουμε συμπεράσματα από όλα αυτά τα σημεία που απορρέουν από το τραγικό αυτό περιστατικό και αφού πάρουμε τους παράγοντες να κάνουμε την εξίσωση.

Η είδηση λέει:
Στη Λάρισα, δύο φοιτητές πέθαναν και τρεις νοσηλεύονται σε κομματώδη κατάσταση, από τις αναθυμιάσεις από μαγκάλι-ψησταριά με το οποίο αφού ετοίμασαν το γεύμα τους, το χρησιμοποίησαν για να ζεσταθούν, βάζοντάς το μέσα στο σπίτι.

Η εξίσωση λοιπόν δεν μπορεί να είναι άλλη:

     Μαθητές από όλα τα μέρη της Ελλάδας αναγκάζονται να απομακρυνθούν από τον τόπο κατοικίας τους για να σπουδάσουν, χωρίς αυτό να συνεπάγεται ότι οι οικονομικές συνθήκες της οικογένειάς τους το επιτρέπει. Στις μέρες μας όμως το φάντασμα της ανεργίας που πλανιέται πάνω από τη κάθε λαϊκή οικογένεια, επιτάσσει να παρθεί καταφατική απόφαση για την μετεγκατάσταση των νεαρών φοιτητών σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Τα πρώτα ζητήματα όμως γίνονται εμφανή όταν έρθει η ώρα του τόπου μετεγκατάστασης. Οι εξωφρενικές συνθήκες που επικρατούν στις άλλοτε "Φοιτητικές Εστίες" και οι οποίες δεν επιτρέπουν την ανθρώπινη και αξιοπρεπή διαβίωση των φοιτητών, οδηγούν την πλειοψηφία αυτών στην ενοικίαση διαμερισμάτων και με πρώτιστο πολλές φορές στόχο την ανεύρεση συγκατοίκου.
(Ακόμα και ο αστικός τύπος από το 2006 κιόλας, παρ' ότι προσπαθεί να αμβλύνει τις εντυπώσεις, παρουσιάζει με γλαφυρό τρόπο τη κατάσταση στις Φοιτητικές Εστίες, όπου από τότε τα πράγματα έχουν χειροτερέψει πολλάκις φορές).

Στη συνέχεια οι ίδιοι αυτοί φοιτητές προσπαθώντας να αντεπεξέλθουν στις ιδιαίτερα υψηλές οικονομικές απαιτήσεις "εκτός έδρας", αφού αναγκάζονται ακόμα και συγγράμματα να αγοράζουν, καταφεύγουν σε λύσεις διαβίωσης με ιδιαίτερα υψηλό τίμημα, έως και την ίδια τους τη ζωή.

Και όμως το σύνταγμα επιτάσσει τη δωρεάν παιδεία.

Αυτό που λέγεται παιδεία και που υποτίθεται ότι είναι δωρεάν οδηγεί από τα πρώτα χρόνια κιόλας του δημοτικού με μαθηματική ακρίβεια, μεταγενέστερα, σε αυτές τις απεγνωσμένες λύσεις. 

Σαν να μην έφταναν αυτά, η καπιταλιστική κρίση οδηγεί χιλιάδες λαϊκές οικογένειες στην ανέχεια, κάτι που μεταφέρεται αναγκαστικά και στα παιδιά τους και αυτά με τη σειρά τους, προσπαθούν να βοηθήσουν όσο μπορούν, περικόπτοντας βασικές ανάγκες για τα ίδια. 

Τα συγκεκριμένα παιδιά λοιπόν είτε γιατί όντως δεν είχαν, είτε γιατί δεν ήθελαν να επιβαρύνουν τους γονείς, αποφάσισαν να μη βάλουν πετρέλαιο. Αποφάσισαν να ψήσουν, ίσως για να μη ξοδέψουν ρεύμα, αποφάσισαν να ζεσταθούν και βρήκαν την ευκαιρία.
Πολλά τα κατάπτυστα σχόλια που γράφτηκαν από κάποιους ελεεινούς, μπροστά στο τζάκι τους όπως του Τζήμερου και του Γεωργιάδη (δείτε στο twitter τι είπαν), με λίγα λόγια φόρτωσαν την ευθύνη σε αυτά τα παιδιά. Δεν θα ασχοληθώ όμως με αυτά τα φασισταριά άλλο γιατί αμαυρώνω την μνήμη των παιδιών αυτών.

Ο "άγνωστος" Χ λοιπόν αυτής της εξίσωσης είναι αυτό το οικονομικό μοντέλο που θέλει να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα και οτιδήποτε άλλο του είναι φύρα. Είναι ο καπιταλισμός, που θέλει να μην υπάρχει δωρεάν δημόσια παιδεία, να μην υπάρχουν αξιοπρεπείς φοιτητικές εστίες, γενικά να μην μπορείς να ζήσεις αν δεν έχεις να πληρώσεις για τη ζωή σου. Το αν θα δεχθούμε να υπάρξουν κι άλλοι αντίστοιχοι θάνατοι, το αν θα δεχθούμε να εμπορευματοποιούνται όλα τα κοινωνικά αγαθά, ακόμα και η ίδια η ζωή μας, μας κάνει συνένοχους ή ριζοσπάστες.
Ας διαλέξουμε λοιπόν το μέτωπο με το οποίο θα πολεμήσουμε και ας ξεκουνηθούμε για να τους ανατρέψουμε, οργανωμένα, ταξικά με στόχο.

Ας γίνει λοιπόν ο άγνωστος Χ ισοδύναμο με τη ΖΩΗ και ΟΧΙ με την ΑΝΕΧΕΙΑ και το ΘΑΝΑΤΟ, όπως είναι τώρα!

Αγγελική, τυφλή εργαζόμενη στην Ελλάδα

Όταν κάποια πράγματα μας φαίνονται ρουτίνα, για κάποιους άλλους είναι προσπάθεια για επιβίωση...
Όσο αυτοί οι άνθρωποι, για το σάπιο σύστημά τους, θεωρούνται μη παραγωγικοί και γι αυτό απαξιώνονται τόσο θα πρέπει να φέρνουμε πιο κοντά το στόχο της ανατροπής του συστήματος αυτού και των υποστηρικτών του.

Η ιστορία της Αγγελικής είναι κομμάτι του project portraitsofgreeceincrisis.com
Η Αγγελική είναι τυφλή εργαζόμενη σε δημόσιο νοσοκομείο. Ο μισθός της Αγγελικής, όπως και ο μισθός χιλιάδων εργαζόμενων ΑμεΑ στο δημόσιο, δεν εξαιρέθηκαν απ τις περικοπές. Σύμφωνα με διεθνή στοιχεία, όταν ένας βλέπων ικανοποιεί ζωτικές του ανάγκες με μισθό 1000 ευρώ, ένας μη βλέπων, για τις ίδιες ανάγκες, χρειάζεται τα τριπλάσια χρήματα. 
Οι περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις των Αμεα αποτελούν ακόμη μια απόδειξη της κατάλυσης του κοινωνικού κράτους στην Ελλάδα της κρίσης. Η αναλγησία της κυβέρνησης κορυφώνεται με την καταστολή απο τα ματ των κινητοποιήσεων των ΑμεΑ.

Πηγή: http://www.portraitsofgreeceincrisis.com